Frankrijk staat wereldwijd bekend om haar schilderachtige landschappen, maar voor wie echt de ziel van het platteland wil proeven, is het label ‘Les Plus Beaux Villages de France’ de ultieme gids. Deze prestigieuze selectie bevat dorpen die niet alleen historisch uniek zijn, maar ook hun authentieke karakter feilloos hebben weten te bewaren.
In het veelzijdige departement de Drôme vinden we drie van deze pareltjes: Mirmande, Poët-Laval en Montbrun-les-Bains. Vandaag duiken we diep in de geschiedenis en de artistieke sfeer van Mirmande, een dorp dat letterlijk uit de as herrees dankzij de kracht van kunst.
Mirmande: Het Middeleeuwse Labyrint tegen de Heuvel
Wie aanrijdt richting Mirmande, ziet het dorp al van verre liggen: een wirwar van stenen huizen die strategisch tegen een steile heuvel zijn aangeplakt. Het is het type dorp waar je je auto direct onderaan de poort parkeert om vervolgens te voet de smalle, geplaveide steegjes te verkennen.
Bovenaan de heuvel troont de kerk Sainte-Foy. Deze kerk stamt uit de 12e eeuw en vormt het hoogste punt van het dorp. Vanaf hier heb je een adembenemend uitzicht over de Rhônevallei en de omliggende boomgaarden. Maar Mirmande was niet altijd het toeristische trekpleister dat het nu is. In de 19e eeuw raakte het hoger gelegen gedeelte in zwaar verval. De smalle straatjes waren onbereikbaar voor modern vervoer en veel inwoners trokken weg naar de vallei.
De Redder van Mirmande: André Lhote
Het lot van het dorp kantelde in 1926. De bekende kubistische schilder André Lhote raakte op slag verliefd op de ruwe charme en het bijzondere licht van Mirmande. Hij besloot er te gaan wonen (in het pand dat we nu kennen als Hotel La Capitelle) en richtte er een schildersacademie op.
Samen met zijn leerlingen bracht hij het dorp weer tot leven. Waar huizen instortten, zagen zij ateliers. Waar onkruid groeide, zagen zij inspiratie. Later, tussen 1979 en 1989, zette burgemeester Haroun Tazieff (tevens een wereldberoemd vulkanoloog) deze lijn voort door het dorp de status van beschermd dorpsgezicht te geven. Dankzij dit strikte beleid is iedere renovatie uitgevoerd met respect voor de historie, wat Mirmande zijn tijdloze uitstraling geeft.
Een Levendig Openluchtmuseum voor Kunstliefhebbers
Vandaag de dag is de artistieke geest van André Lhote nog overal voelbaar. Mirmande is geen ‘dood’ museumdorp; het bruist van de creativiteit. Wandelend door de straatjes kom je talloze ateliers tegen van kunstschilders, beeldhouwers en pottenbakkers.
Sinds 2017 is het aanbod nog verder uitgebreid. Je vindt er nu onder andere:
- Ateliers met sieraden: Unieke ontwerpen gemaakt van groene sierstenen.
- Beeldend kunstenaars: Meesters die de ruwe elementen van hout en staal combineren tot moderne kunstwerken.
- De Kerk Sainte-Foy: Deze dient tegenwoordig als cultureel centrum waar regelmatig hoogwaardige exposities en intieme concerten plaatsvinden.
Tip van de redactie: Stap bij aankomst even binnen bij het Office de Tourisme. Zij hebben een actuele lijst met alle actieve kunstenaars en hun openingsuren, zodat je zeker weet dat je geen verborgen atelier over het hoofd ziet.
Gastronomie en Gezelligheid in de Smalle Straatjes
Na een flinke klim door de steegjes is het tijd voor de inwendige mens. Mirmande biedt verrassend goede opties voor elke trek.
Voor een informele sfeer is de oude jeugdherberg (vlak na de benedenpoort de straat omhoog) een absolute aanrader. Het is een ludiek café-restaurant met een ongedwongen karakter. Heb je liever iets zoets? Naast het toeristenbureau vind je een uitstekende crêperie. Voor de klassieke Franse ‘apéro’ schuif je aan bij Café Bert, recht tegenover het Office de Tourisme.
Onze Favoriet: Wilt u echt uitgebreid tafelen? Reserveer dan een tafel bij Restaurant Margot. Hier geniet u van de verfijnde Franse keuken in een setting die zowel klasse als huiselijke gezelligheid uitstraalt. Voor een snelle hap of een goed glas wijn is de naastgelegen Brasserie Bert (vernoemd naar de oorspronkelijke bewoners) de ideale plek.
De Bonus: Het Authentieke Cliousclat
Bent u toch in de buurt? Rijd dan twee minuten door naar het buurdorpje Cliousclat. Waar Mirmande de schilders trok, was Cliousclat het domein van de pottenbakkers.
In de hoogtijdagen rond 1850 werkten hier meer dan 100 ambachtslieden. De klei werd met treintjes uit de heuvels gehaald en gewassen in grote bakken, waarvan de resten nog steeds zichtbaar zijn in het dorp. Ze maakten hier alles: van de beroemde potten voor de olijven uit Nyons tot schalen voor geitenkaas. Hoewel de grote fabriek nu een historisch monument is, wordt het ambacht nog steeds uitgeoefend door lokale pottenbakkers in de omliggende gebouwen.
Eindig uw dag op het terras van Restaurant La Fontaine of La Treille Muscat en proef de rust van de Drôme. Dit is Frankrijk op zijn best: puur, historisch en vol passie.
De informatie van dit artikel komt van het blog van Sabine Dekker en is ook terug te lezen in haar boek “Verrassende Drôme”
